یادگیری خود تنظیمی (تسلط یادگیرنده بر فرایند یادگیری خود) و رابطه آن با پیشرفت تحصیلی یادگیرندگان در مدارس متوسطه ی شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱

این پژوهش با هدف مقایسه میزان علاقه اجتماعی و خودتنظیمی بین دانش آموزان تیزهوش و عادی مقطع متوسطه شهر بیرجند انجام شد. روش تحقیق علی مقایسه ای بود و نمونه ای متشکل از ۱۲۰ دانش آموز تیزهوش و ۲۶۵ دانش آموز عادی با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج اصلی نشان داد ۱ بین دو گروه از نظر علاقه اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد. ۲ دانش آموزان عادی در مولفه های اضطراب امتحان، باورهای انگیزشی و راهبردهای یادگیری خودتنظیمی میانگین بالاتری نسبت به تیزهوشان داشتند در سایر مولفه های خودتنظیمی تفاوت معناداری مشاهده نشد. در هر دو گروه میانگین علاقه اجتماعی در دختران بیشتر از پسران بود. ۴ در بین دانش آموزان تیزهوش دختران در اکثر مولفه های خود تنظیمی به جز راهبردهای شناختی میانگین بالاتری داشتند در بین دانش آموزان عادی جنسیت تاثیری بر خودتنظیمی نداشت.

کلیدواژه ها:

علاقه ، اجتماعی ، خود تنظیمی ، دانش آموزان تیزهوش ، دانش آموزان عادی ، مقایسه ، بیرجند ، اضطراب امتحان ، باورهای انگیزشی ، راهبردهای یادگیری ، جنسیت ، دوره های آموزشی ، راهبردهای فراشناختی