هم ابتلایی های روانپزشکی در بزرگسالان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم یک مرور نظام مند بر چالش های تشخیصی و مداخلات مبتنی بر شواهد

هم ابتلایی های روانپزشکی در بزرگسالان مبتلا به اختلال طیف اوتیسم (ASD) شایع بوده و تشخیص آنها به دلیل همپوشانی علائم و تظاهرات بالینی آتیپیک با چالش های قابل توجهی همراه است. هدف از این مرور نظام مند شناسایی و تحلیل چالش های کلیدی تشخیصی و ارزیابی شواهد موجود برای مداخلات درمانی در این جمعیت بود. بدین منظور، یک جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی Scopus، PubMed و PsycINFO برای مقالات منتشر شده بین سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ انجام شد. یافته ها نشان داد که موانع تشخیصی اصلی شامل پوشش تشخیصی، همپوشانی علائم با ویژگی های هسته اوتیسم و فقدان ابزارهای ارزیابی اعتبار یابی شده است. در حوزه مداخلات، درمان های شناختی رفتاری تطبیق یافته و مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) بیشترین شواهد را در مدیریت اختلالات اضطرابی و افسردگی دارا بودند در حالی که شواهد برای سایر شرایط محدودتر بود. نتایج این مرور بر ضرورت افزایش آگاهی بالینی و به کارگیری ابزارهای ارزیابی اصلاح شده برای تشخیص دقیق هم ابتلایی ها تاکید می کند و نشان می دهد که نیاز فوری به پژوهش های بیشتر برای توسعه درمان های موثر برای طیف وسیع تری از این شرایط احساس می شود.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، بزرگسالان ، هم ابتلایی ، روانپزشکی ، چالش های تشخیصی ، سلامت روان ، مرور نظام مند