شناسایی و اولویت بندی موانع استقرار صنعت نسل ۴.۰ در بنگاههای کوچک و متوسط؛ مطالعه موردی: صنعت لبنیات

گذار به سمت کارخانه هوشمند به عنوان ستون فقرات صنعت ۴.۰ یک ضرورت راهبردی برای حفظ رقابت پذیری در عصر دیجیتال به شمار می رود. با این وجود این انتقال برای تولیدکنندگان در اقتصادهای نوظهور به ویژه در بخش های سنتی مانند صنایع غذایی با دشواری های عمیقی همراه است. هدف این پژوهش با هدف ترسیم یک نقشه راه عملیاتی، به شناسایی و تحلیل سلسله مراتبی مهم ترین عوامل بازدارنده در مسیر تحول دیجیتال بنگاه های کوچک و متوسط می پردازد. مطالعه حاضر از نوع کاربردی و با رویکرد پیمایشی در میان مدیران و خبرگان صنعتی در بخش لبنیات انجام شد. با بهره گیری از مطالعات کتابخانه ای و نظرات کارشناسی، مجموعه ای از دوازده عامل کلیدی در سه دسته راهبردی، سازمانی و زیرساختی استخراج گردید. برای تعیین میزان اهمیت و اولویت این عوامل از تکنیک تصمیم گیری چندمعیاره سوارا در محیط فازی به منظور مدل سازی عدم قطعیت در قضاوت های انسانی استفاده شد. تحلیل ها نشان داد که چالش های راهبردی و مدیریتی بسیار فراتر از موانع صرفا فناورانه اصلی ترین موانع هستند. سه عامل برتر به ترتیب عبارتند از: ۱) عدم پشتیبانی و تعهد مدیریت عالی (با وزن ۰.۱۹۸)، ۲) فقدان یک برنامه راهبردی شفاف برای تحول دیجیتال (با وزن ۰.۱۵۱)، ۳) نامشخص بودن توجیه اقتصادی و بازگشت سرمایه با وزن ۰.۱۰۹. یافته ها به وضوح نشان می دهد که موفقیت در پیاده سازی صنعت ۴.۰، پیش از هر چیز مستلزم تحول در نگرش و راهبردهای مدیریت ارشد است. این مطالعه یک چارچوب تحلیلی در اختیار تصمیم گیران در اقتصادهای نوظهور قرار می دهد تا منابع محدود خود را بر روی حل بحرانی ترین موانع متمرکز کنند و از اتلاف سرمایه در حوزه های کم اثر جلوگیری نمایند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، صنعت ۴.۰ ، اقتصادهای نوظهور ، تصمیم گیری چندمعیاره ، بنگاه های کوچک و متوسط