گردشگری چرخشی و پایداری

گردشگری بخشی است که در آن اقتصاد چرخشی فرصت های گسترده ای را آشکار می کند. علیرغم خدماتی بودن بخش گردشگری، این صنعت به مقادیر و جریان های قابل توجهی از منابع طبیعی پایان پذیر بستگی دارد. اقتصاد چرخشی در گردشگری به یک رشته مطالعاتی نوظهور تبدیل شده است. گردشگری چرخشی ابزاری موثر برای دستیابی به پایداری در گردشگری محسوب می شود. این رویکرد بر تغییر تدریجی شیوه ها و عملیات بخش گردشگری از مدل سنتی خطی برداشت-ساخت (دفع) به مدل چرخشی تمرکز دارد و بر حفظ سرمایه های طبیعی، بهینه سازی مصرف منابع و هدف قرار دادن تولید صفر زباله تاکید دارد. اگرچه تحقیقات قابل توجهی در حوزه اقتصاد چرخشی انجام شده است، اما تحقیقات بسیار کمی در مورد کاربرد مفاهیم چرخشی در بخش گردشگری با رویکرد پایداری انجام شده است. از یک سو، این بخش با کمک به تولید ناخالص داخلی و فراهم کردن فرصت های شغلی و معیشتی به رشد و توسعه یک اقتصاد کمک می کند. از سوی دیگر، گردشگری یکی از آلوده کننده ترین صنایع است که تاثیر منفی بر محیط زیست می گذارد. پذیرش شیوه های گردشگری چرخشی را می توان به عنوان وسیله ای برای دستیابی به پایداری در بخش گردشگری در نظر گرفت. این مقاله مروری بر ادبیات موجود در مورد گردشگری چرخشی و پایداری ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

گردشگری چرخشی ، اقتصاد چرخشی ، توسعه پایدار ، گردشگری پایدار