واکاوی الگوی فرآیند توانمندسازی کودکان در توسعه پایدار گردشگری

تحقق پایداری بلندمدت در صنعت گردشگری و دستیابی به رفاه جوامع محلی مستلزم گذار از رویکردهای سنتی و تبدیل نسل آینده به کنشگرانی مسئولیت پذیر است. با توجه به شکاف تحقیقاتی موجود در تبیین فرآیند توانمندسازی کودکان پژوهش حاضر با هدف شناسایی و واکاوی مولفه های کلیدی این فرآیند در صنعت گردشگری، به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان با تکیه بر ویژگی های رفتاری کودکان نسل آلفا، بسترهای لازم برای تبدیل آگاهی صرف به قدرت عمل و مشارکت پایدار را فراهم آورد. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش مرور سیستماتیک بر پایه پروتکل پریسما انجام شد که طی آن پس از جستجو در پنج پایگاه داده معتبر ملی و بین المللی در بازه زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ و غربالگری ۲۴۳ منبع اولیه ۱۹ مقاله نهایی با روش تحلیل محتوای کیفی مورد واکاوی قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فرآیند توانمندسازی کودکان در سه ساحت محوری توانمندسازی، اجتماعی روانشناختی و زیست محیطی سازمان می یابد. در این مسیر مشارکت کودکان در تبدیل آنان به عوامل ایجاد تغییر در کنار بهره گیری از بازی های خودانگیخته و یادگیری تجربی منجر به درونی سازی مفاهیم پایداری می گردد. همچنین ایجاد پیوند عاطفی با طبیعت و تقویت حس عاملیت زیربنای رفتارهای صیانت گرایانه را شکل می دهد. در نهایت نتایج حاکی از آن است که توانمندسازی کودکان نه تنها یک استراتژی پیشگیرانه در برابر تخریب میراث فرهنگی و طبیعی است بلکه با رسمیت بخشیدن به صدای مستقل کودک در فضاهای عمومی بستر ساز اصلی تحقق عدالت بین نسلی و توسعه پایدار گردشگری در افق های پیش رو خواهد بود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی کودکان ، گردشگری پایدار ، نسل آلفا ، مشارکت