مرور سیستماتیک نقش چارچوب های TOGAF و COBIT در معماری های ابری سازمانی

معماری های ابری سازمانی به دلیل افزایش وابستگی سازمان ها به بسترهای پردازشی مقیاس پذیر، به یکی از عناصر راهبردی در تحول دیجیتال تبدیل شده اند و شواهد متعدد نشان می دهد که عدم وجود چارچوب های منسجم معماری و حاکمیت فناوری اطلاعات، سبب ایجاد ناهماهنگی، افزایش ریسک عملیاتی و کاهش کارایی در محیط های ابری می شود. ازاین رو ضرورت دارد نقش چارچوب های معماری و حاکمیت فناوری اطلاعات در معماری های ابری سازمانی به صورت نظام مند بررسی شود. هدف این پژوهش انجام یک مرور نظام مند برای تحلیل تاثیر این دو چارچوب بر طراحی و مدیریت معماری های ابری سازمانی است. طرح پژوهش از نوع مرور نظام مند بود و جامعه پژوهش شامل همه مطالعات علمی منتشرشده در حوزه معماری ابری، معماری سازمانی و حاکمیت فناوری اطلاعات بود که پس از غربال گری، سی مطالعه واجد شرایط به عنوان نمونه انتخاب شد. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و مبتنی بر معیارهای ورود و خروج تدوین شده بود و مداخله پژوهش شامل استخراج، پالایش و تحلیل محتوای مطالعات منتخب بود. ابزار گردآوری داده ها فرم استاندارد استخراج اطلاعات در مرورهای نظام مند اثر بوث، ساتون و پاپایوآنو بود و برای ارزیابی کیفیت مطالعات از چک لیست سنجش اعتبار و کیفیت محتوایی در پژوهش های مروری ساخته ویتاکر استفاده شد. تحلیل داده ها به روش تحلیل مضمون و دسته بندی مفهومی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که چارچوب معماری سازمانی بیشترین تاثیر را در یکپارچه سازی فرایندهای طراحی معماری ابری، هم ترازسازی اهداف کسب وکار و فناوری و مستندسازی لایه های معماری دارد، در حالی که چارچوب حاکمیت فناوری اطلاعات نقش پررنگ تری در کنترل ریسک های عملیاتی، استانداردسازی کنترل های امنیتی و ارتقای شفافیت فرایندهای مدیریتی ایفا می کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که ادغام این دو چارچوب موجب افزایش پایداری راهکارهای ابری، بهبود مدیریت ریسک و تقویت سازگاری معماری با الزامات سازمانی می شود. در جمع بندی می توان نتیجه گرفت که بهره گیری هم زمان از این دو چارچوب مسیر مناسبی برای ایجاد معماری ابری سازمانی کارآمد است و مطالعات آینده باید به سمت ارائه مدل های تلفیقی و روش های ارزیابی توسعه یافته حرکت کنند.

کلیدواژه ها:

معماری ابری سازمانی ، چارچوب TOGAF ، چارچوب COBIT ، معماری سازمانی