اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر هیجان تحصیلی و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان کنکوری

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر هیجانات تحصیلی و خوشبینی تحصیلی دانش آموزان کنکوری انجام گرفت. روش مطالعه حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه دوازدهم دوره متوسطه دوم شهرستان رومشکان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. حجم نمونه شامل ۳۲ دانش آموز برای دو گروه آزمایش (۱۶ نفر) و گروه گواه (۱۶ نفر) بود که این تعداد با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای به صورت تصادفی انتخاب گردید. سپس دانش آموزان گروه آزمایش، تحت آموزش مهارت های مثبت-اندیشی به شیوه گروهی قرار گرفتند؛ در این زمان دانش آموزان گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکردند و در نهایت از هر دو گروه آزمایش و گواه، پس آزمون به عمل آمد. به منظور جمع آوری داده های پژوهش از پرسش نامه هیجان های تحصیلی (AEQ) پکران (۲۰۰۵)، خوش بینی تحصیلی اسچنموران و همکاران (۲۰۱۳) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره) استفاده شد. یافته های حاصل از پژوهش حاضر نشان داد که آموزش مهارت های مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر افزایش هیجانات تحصیلی و خوشبینی تحصیلی در دانش آموزان تاثیر معنی داری داشته است (۰۰۱/۰> p). با توجه به نتایج حاصله، آموزش مهارت های مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر افزایش هیجانات تحصیلی و خوشبینی تحصیلی در دانش آموزان توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های مثبت اندیشی به شیوه گروهی ، هیجانات تحصیلی ، خوشبینی تحصیلی ، دانش آموزان کنکور