مبانی دعوت در ارتباطات میان فرهنگی در فضای مجازی

انسان مومن و جامعه مومنانه ی ارتباط گر در ارتباطات خود در هر صورت دعوت کننده و داعی به سوی حق است. در این دعوت رساندن و بلاغ صورت می پذیرد که غایت هر ارتباطی نیز همین به اشتراک گذاشتن و بلاغ مبین محسوب می شود. ارتباط با دیگر فرهنگ ها با ظهور مفهوم و عرصه ای جدید در ارتباطات انسانی با عنوان فضای مجازی ویژگی ها و مختصاتی پیدا کرده که بحث های خاص خود را طلب می کند. این تحقیق با روشی توصیفی تحلیلی در بررسی مسائلی مانند ژرف ساخت فرهنگ، تکثر فرهنگی و ارتباط میان فرهنگ ها، دعوت و مبانی مشترک در ارتباطات میان فرهنگی با توجه به ویژگی های فضای مجازی به این نتایج دست یافته است: ژرف ساخت فرهنگ از دیدگاه دینی جهان بینی اسلامی است و دیگر مولفه های فرهنگ به منزله تجلیات و تظاهرات آن هستند. تکثر فرهنگی و تعامل و تعارف (همشناسی) فرهنگ ها نه امری نامطلوب، بلکه امری است که از طرف خداوند متعال جعل شده است. در تفکر وحیانی دعوت به حق مفهومی بسیار عام دارد و شامل دعوت کلامی و غیرکلامی، مستقیم و غیرمستقیم می شود. مفاهمه میان فرهنگ ها بر اساس مفهوم عام و گسترده و در عین حال فطری و مشترک «حق» قابل تحقق است و رسانه های جدید که در فضای مجازی فعال هستند به دلیل ویژگی های ذاتی ای مانند رقومی بودن، تعاملی بودن و مرکززدایی از قدرت در مقایسه با عصر ماقبل دیجیتال امکانات افزوده ای را برای دعوت به حق و همشناسی در ارتباطات میان فرهنگی فراهم می آورند.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، رسانه های جدید ، ارتباطات میان فرهنگی ، ژرف ساخت فرهنگ ، دعوت ، همشناسی