تربیت رسانه ای یا رسانه تربیتی، چالش گفتمانی سیاستگذاری در نظام تربیتی ایران

همزمان با پیشرفت در تکنولوژی نوین، رسانه های جدیدی همچون اینترنت، شبکه های مجازی، هوش مصنوعی و ... نیز در سایه ی این پیشرفت ظهور یافتند که تفاوت محسوسی را در فرهنگ، تفکر، باورهای دینی و همه ی ابعاد زندگی بشر ایجاد کردند. انسان با دنیایی روبرو شد که تفاوت های زیادی با عصر پیش از خود داشت. به این ترتیب در این دوران توجه متفکران و فیلسوفان به رسانه جلب شد. از جمله فلسفه ی رسانه که شناخت فلسفی رسانه را بر عهده دارد. نظر به اهمیت و تاثیری که رسانه های نوین در سیاستگذاری در نظام تعلیم و تربیت دارند، پرداختن به مبانی نظری و نظریه های مربوط به ماهیت رسانه ضروری است. در این مقاله ضمن تبیین، توصیف و تحلیل مفاهیم متناظر با دو گفتمان «تربیت رسانه ای» و «رسانه تربیتی» به مثابه دو گفتمان مرتبط با سیاستگذاری در نظام تربیتی، به استنتاج پیامدهای هر یک از آنها در تعلیم و تربیت پرداخته و در نهایت با تبیین نقش تکنولوژی به مثابه میانجی، تلاش می شود تا زمینه های کاربست و همگرایی و همسویی دو گفتمان مذکور در سیاستگذاری های تربیتی فراهم شود.