بررسی برخی تزاحمات اخلاقی در عرصه ی تبلیغ دینی در فضای مجازی

مبلغ دینی در فضای مجازی با تزاحمات اخلاقی گوناگونی مواجه می شود که تصمیم گیری مناسب در این موارد نیازمند تامل و دقت نظر در ادله عقلی و شرعی اطراف شبهه و تزاحم است. در مقاله ی حاضر، چهار مورد از این تزاحمات اخلاقی مطرح شده و به دفع یا رفع آنها به شیوه ای اجتهادی (در حد وسع علمی نویسنده) پرداخته شده است. تزاحم اول بین «ضرورت جریان شناسی برای شبهه شناسی و پاسخ به آن» و «لزوم اجتناب از فضاهای شبهه ناک»، تزاحم دوم بین «ضرورت تبلیغ دین و پاسخ گویی به شبهات» و «لزوم اجتناب از اجتماع با نامحرم در فضای خصوصی»، تزاحم سوم بین «ضرورت تبلیغ دین» و «لزوم جلوگیری از تضییع عمر و اتلاف وقت» و تزاحم چهارم بین «ضرورت تهیه محتوا و جستجو در فضای مجازی» و «لزوم اجتناب از تصاویر مستهجن»، اتفاق می افتد. با بررسی ادله ی هرکدام از اطراف تزاحم، به این نتیجه رسیده ایم که تزاحم اول فرضی است و با توجه به فرض مسئله، در خارج اتفاق نمی افتد. در تزاحم دوم و سوم ضرورت تبلیغ مقدم بر آسیب های شایع آن است و برای رفع آسیب پیشنهادات کاربردی ارائه شده است. تزاحم چهارم نیز با معلوم شدن حکم نگاه کردن، قابل رفع است.

کلیدواژه ها:

اخلاق کاربردی ، تبلیغ + فضای مجازی ، تزاحم اخلاقی ، مبلغ دینی ، اخلاق تبلیغ