توسعه داروی ضد اکسیدان با نانوحامل های غذایی چندعاملی: از استخراج پروتئین ها و چربی های طبیعی تا لیگنین و فیبر غذایی برای تحویل هدفمند و کاهش سرطان

استرس اکسیداتیو محرکی کلیدی در سرطان زایی است، اما کارآیی بالینی داروهای ضد اکسیدان به دلیل فراهمی زیستی پایین و عدم هدف مانی محدود مانده است. این مطالعه، پتانسیل نانوحامل های غذایی چندعاملی را به عنوان سکویی نوین برای عبور از این محدودیت ها بررسی می کند. تمرکز اصلی بر استفاده از زیست پلیمرهای خوراکی شامل پروتئین های طبیعی (زئین، ژلاتین)، لیپیدهای زیست فعال(فسفولیپیدها)، لیگنین به عنوان پلیمر پلی فنلی با قابلیت اتصال به گیرنده های سلول سرطانی و فیبرهای غذایی (پکتین) برای کپسوله سازی و محافظت از آنتی اکسیدان هاست. طراحی هوشمندانه این حامل ها، ضمن افزایش پایداری و عبور از سدهای بیولوژیک، امکان تحویل هدفمند دارو به بافت توموری را از طریق مکانیسم های غیرفعال و فعال فراهم می کند. همگرایی علوم غذایی و نانوتکنولوژی دارویی در قالب این نانوحامل ها، مسیری کارآمد برای کاهش بار سرطان از طریق مهار استرس اکسیداتیو گشوده و دورنمای روشنی برای کارآزمایی های بالینی ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

نانوحامل غذایی ، آنتی اکسیدان ها ، لیگنین ، پروتئین های طبیعی ، تحویل هدفمند دارو ، درمان سرطان