بهینه سازی هندسی آشکارساز (Na) برای پایش آلودگی داخلی تیروئید به ید-۱۳۱: آنالیز عملکرد با استفاده از کد Geant۴ با تمرکز بر بازدهی قدرت تفکیک و نسبت سیگنال به نویز

در حوادث هسته ای طیف وسیعی از رادیوایزوتوپهای حاصل از شکافت هسته ای در محیط منتشر می شوند. از میان این رادیوایزوتوپها ید رادیواکتیو به ویژه ایزوتوپ ید ۱۳۱- با بهره تولید ۳۱ درصد، به دلیل جذب سریع در بافت تیروئید، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. به منظور پایش سریع و دقیق میزان آلودگی داخلی به ید، استفاده از آشکارسازهای قابل حمل یدید سزیم فعال شده با تالیم (CsI (Na)) به دلیل بازدهی بالا و قابلیت تولید در ابعاد گوناگون متداول است. با این وجود، بازدهی شمارش و تفکیک پذیری انرژی این آشکارسازها تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله ابعاد بلور و فاصله آن از منبع تابش قرار می گیرد. در مطالعه حاضر با استفاده از شبیه سازی مونت کارلوی Geant، پارامترهای کلیدی شامل بازدهی، تفکیک پذیری انرژی و نسبت سیگنال به نویز (SNR) برای ابعاد و فواصل مختلف آشکارساز (CsI(Na)) مورد بررسی قرار گرفته است. آشکارساز ۲ اینچ در ۲ اینچ در فاصله ۶ تا ۸ سانتیمتری ترکیب بهینه تری از کیفیت سیگنال، دقت طیفی و کارایی عملیاتی را ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ید ، سزیم ، آلودگی داخلی ، تفکیک پذیری انرژی ، بازدهی ، نسبت سیگنال به نویز ، Geant۴