رقابت پذیری و توسعه پایدار: مطالعه شاخص عملکرد زیست محیطی ایران در جهان با تاکید بر توسعه پایدار دریامحور و اقتصاد دریا و الزامات اساسی تحقق آن

مقاله حاضر به توسعه پایدار با محوریت رقابت پذیری و عملکرد زیست محیطی ایران در جهان در بلند مدت از ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴ با تاکید بر توسعه پایدار اقتصاد دریامحور می پردازد. اهداف مقاله عبارتند از: ۱) ارزیابی رقابت پذیری و شاخص عملکرد زیست محیطی ایران به منظور سنجش سیاست ها و برنامه ها؛ ۲) توسعه و ترویج کاربرد آمار در حوزه توسعه پایدار و عملکرد زیست محیطی در سطوح مختلف برنامه ریزی و سیاست گذاری و نقش پراهمیت آمارهای معتبر، به روز، کامل و جامع آن در این زمینه ها. جمع بندی از جایگاه ایران در توسعه پایدار به ویژه اقتصاد دریامحور، ضعیف ارزیابی می شود و به هیچ وجه قابل دفاع نیست. البته اقداماتی در وزارت خانه ها و معاونت ها در حال طراحی است اما تا رسیدن به نتیجه مطلوب، امید چندانی به دستاوردهای آن در حوزه ها، جنبه ها و زوایای ملاحظات زیست محیطی و سازگار با محیط زیست و آلایندگی صفر وجود ندارد. تا امروز آنچه رخ داده، شرط لازم است و شرط کافی آنگاه عملی می شود که صیانت از تولید با نهادینه شدن فناوری نوین در صنعت با ملاحظات زیست محیطی و تولید، عرضه و زنجیره سبز و آلایندگی صفر در اقتصاد ایران به ویژه توسعه پایدار دریا محور تحقق یابد که هنوز در مراحل اولیه آن واقع است و ضرورت دارد اهتمام همه جانبه اقتصادی- تجاری، فنی- مهندسی، مدیریتی- مالی، زیست محیطی و بویژه فرهنگی صورت گیرد تا به تولیدات صنعتی با کمترین انرژی بری سازگار با محیط زیست ایران و توسعه پایدار دریامحور دارای مزیت رقابتی قابل صدور به بازار جهانی دست یافت. بدیهی است، لازمه تصمیم گیری صحیح، تهیه و جمع آوری آمارهای رسمی در خصوص وضعیت محیط زیست و خسارت های وارد بر آن در قالب تنظیم حساب های ملی زیست محیطی است که با همکاری تمام وزارتخانه ها و با هدایت و هماهنگی مرکز آمار ایران به عنوان نهاد حاکمیتی است چرا که حکمرانی خوب، نیازمند آمار شفاف، دقیق، معتبر، به روز، کامل و جامع است.

کلیدواژه ها:

رقابت پذیری ، توسعه پایدار ، شاخص عملکرد زیست محیطی ، حسابهای زیست محیطی ، ایران