ادبیات: هنر کلامی، معماری: هنر بی کلام

در این مقاله به بررسی ارزش های دیرپای ادبیات ایران پرداخته شده است. هدف بررسی تاریخی نیست بلکه تماشای کلی گذشته در حکم گنجینه ای است که می توان بخش هایی از آن را بر پایه نیازهای فرهنگ امروز دوباره مطرح کرد به رغم دگرگونی های فراوانی که طی هزاران سال گذشته بر فرهنگ این مرز و بوم وارد آمده است. یکی از محورهای ارتباطی با دنیای امروز معرفی هر چه دقیق تر و شفاف تر فرهنگ غنی میهن ماست. تقویت صحیح هسته های فرهنگی – در قلب توسعه کالبدی و نشر اندیشه – ابزار مناسبی برای اشاعه این فرهنگ است؛ تقویت و توسعه این هسته ها نه تنها به ارائه چهره ای روشن از فرهنگ ملی – مذهبی یاری می رساند بلکه از نظر اقتصادی باعث تقویت صنعت توریسم شده و ارتباط فرهنگی با جهان را گسترش می دهد. در این گلستان وسیع ادب پارسی بر هر آنچه که انگشت نهی چنان زیباست که خرمنی گر کردن از آن صبر ایوب و عمر نوح می طلبد و دامنی فراهم آوردن از آن ذوق و طبعی روان و نغز که زتوان ما بدور است. با گشت وگذار گلستان ادب پارسی گلبرگ هایی را دیدم که بوی دلنواز ریاحبخش، روح بخش هر نظاره گری باشد و رنگ فسونگر نقش هایش و نقاش صورت آفرینش را در ذهن جاودانه سازد.

کلیدواژه ها:

رسالت ادبیات ، زبان ، هنر ، معماری