نقش آرامستان های شهری به عنوان فضای باز اجتماعی در بازآفرینی منظر حاشیه نشینی در شهر اهواز

فضاهای باز اجتماعی همچون آرامستان ها دارای نقشی بسیار مهم و پررنگ در شهرها هستند، که عملکرد این فضاهای باز و اجتماعی بسیار وسیع و متنوع می باشد و این فضاها می توانند در کنار برآورده کردن نیازهای مردم، مکانی برای تبادلات فرهنگی و اجتماعی افراد مختلف محسوب شوند. با توسعه بصری آرامستان های شهری و ایجاد فضای عمومی اجتماع پذیر می توان این فضاها را از دید مراجعه کنندگان مطلوب تر و دلپذیرتر کرد تا عاملی شود جهت ترغیب حضور و افزایش میزان حضورپذیری افراد. آرامستان های شهری به عنوان یکی از فضاهای باز اجتماعی، می توانند در بهبود کیفیت و بازآفرینی منظر مناطق حاشیه نشین نقشی کلیدی داشته باشند. در شهر اهواز، با توجه به توسعه ی نامتوازن شهری و گسترش سکونتگاه های غیررسمی، می توان با بازنگری در کاربری آرامستان ها به عنوان یک راهکار در جهت ارتقای کیفیت محیطی و اجتماعی مناطق حاشیه نشین پرداخت. هدف این مقاله، بررسی نقش آرامستان ها در بازآفرینی منظر شهری و بهبود شرایط سکونتگاه های حاشیه ای اهواز است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات میدانی و کتابخانه ای با تحلیل نمونه های موردی است. نتایج نشان می دهد آرامستان ها با ایجاد فضاهای سبز پیرامونی، ارتقای حس تعلق و هویت محلی و فراهم سازی بسترهای اجتماعی، می توانند در بهبود کیفیت منظر سکونتگاه های حاشیه نشین نقش موثری ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

آرامستان ، بازآفرینی منظر ، حاشیه نشینی ، اهواز