کارآمدی توسعه محلی درکاهش نرخ جرایم مناطق حاشیه نشین

این پژوهش به بررسی ارتباط بین توسعه محلی و نرخ جرایم در مناطق حاشیه نشین مشهد پرداخته است. نتایج تحلیل های کمی نشان داد که توسعه محلی ۴۲٪ از تغییرات نرخ جرایم را تبیین می کند و ضریب همبستگی بین این دو متغیر برابر با ۰.۶۵- بوده که نشان دهنده رابطه معکوس قوی است. همچنین، مولفه های اقتصادی، اجتماعی و کالبدی، به ترتیب، تاثیرات قابل توجهی بر کاهش جرایم داشتند، به طوری که ایجاد شغل های محلی و افزایش مشارکت اجتماعی، به کاهش جرایم خشونت آمیز و قاچاق مواد منجر شد. تحلیل های کیفی نیز مکانیسم های تاثیرگذاری را شناسایی کردند؛ به عنوان مثال، افزایش همکاری های محلی و بهبود زیرساخت های فیزیکی، نظارت غیررسمی و احساس امنیت را تقویت کرده است. یافته های تلفیقی نشان می دهند که پروژه های اشتغال زایی کوچک، برنامه های مشارکت محله ای و بهبود زیرساخت ها، به ترتیب بیشترین تاثیر را دارند. به علاوه، یافته های غیرمنتظره ای نظیر تاثیر بیشتر برنامه های ویژه برای زنان و اثر آستانه ای مشارکت در کاهش جرایم، به پیچیدگی راهکارهای توسعه محلی اشاره دارد. نتایج این پژوهش نشان می دهد که راهبردهای جامع و یکپارچه توسعه محلی می توانند به عنوان ابزاری موثر در کاهش جرایم مناطق حاشیه نشین عمل کنند و بهبود امنیت اجتماعی را به دنبال داشته باشند.