استفاده فتوولتائیک خورشیدی شناور در یک منطقه خشک و پر تنش از آب در ایران برای صرفه جویی در آب و ارائه الکتریسیته کم کربن

منابع آب برای مصرف انسان و تولید غذا ضروری است. استخراج و تحویل منابع آب به شدت به انرژی وابسته است. از این رو آب، انرژی و امنیت غذایی به طور جدایی ناپذیری به هم مرتبط هستند و این پیوند یک چالش بزرگ اجتماعی جهانی را تشکیل می دهد. علاوه بر این، در سطح جهانی، آبیاری حدود ۷۰ درصد از منابع آب شیرین ما را تشکیل می دهد که در کشورهای در حال توسعه به ۹۰ درصد افزایش می یابد. رویکرد در نظر گرفته شده آن استفاده از فناوری فتوولتائیک خورشیدی شناور است که بر روی مخازن آبیاری برای صرفه جویی در آب با کاهش تلفات تبخیر و در عین حال ارائه برق پایدار با عملکرد افزایش یافته که می تواند به صورت محلی مورد استفاده قرار گیرد، اجرا می شود. برای مطالعه، ما یک منطقه خشک و پر تنش از آب در ایران را انتخاب کرده ایم. یک سیستم فتوولتائیک خورشیدی شناور با شیب ثابت ۳۰۰ کیلووات بر ثانیه، طراحی بهینه از نظر صرفه جویی در آب، بازده انرژی، اقتصادی و کاهش انتشار CO۲ است. فتوولتائیک شناور استاندارد در مقایسه با فتوولتائیک روی زمین و فتوولتائیک خورشیدی شناور با ردیابی و/یا خنک کننده فعال، گزینه ارجح در نظر گرفته شد. دوره بازپرداخت سیستم برای طراحی توصیه شده ۸.۴ سال با کاهش انتشار گازهای گلخانه ای همراه می باشد.

کلیدواژه ها:

گازهای گلخانه ای ، بازده انرژی ، فتوولتائیک خورشیدی شناور