شناسایی محدوده ها و محلات هدف بهسازی، نوسازی و بازآفرینی شهر اینچه برون

ناک ارآمدی یک فرآیند فزاینده، روبه زوال و دارای اثرات تجمعی با رابطه بازخوردی میان وجوه کارکردهای شهری است که موجب آسیب پذیری شهر و ابتلای آن به بحران می گردد. شناسایی بافت های ناکارآمد شهری و تعیین محدوده های هدف بازآفرینی، گامی اساسی در جهت بهبود کیفیت زندگی شهری و ارتقاء تاب آوری شهرها به شمار می رود. در این پژوهش، باهدف شناسایی محدوده های نیازمند مداخله در شهر مرزی اینچه برون، از شاخص های مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری ایران بهره گرفته شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی بوده و توصیفی تحلیلی هست. روش تحقیق بر پایه تحلیل مکانی در محیط ArcGIS جهت محاسبه میانگین فاصله و انحراف معیار شاخص های مورد نظر در سطح بلوک های شهری بوده است. پس از تبدیل لایه های برداری به رستر و طبقه بندی مجدد، محدوده ها در سه دسته بافت ناکارآمد به لحاظ مخاطرات، بافت فرسوده کالبدی و سکونتگاه های غیررسمی تفکیک گردیدند. با توجه به نتایج به دست آمده ۲۳.۵ هکتار از شهر اینچه برون دارای بافت ناکارآمد بوده که نشان دهنده نیاز فوری به مداخله در این مناطق و چارچوب مناسبی برای برنامه ریزی بازآفرینی شهری در اینچه برون می باشد.

کلیدواژه ها:

بافت ناکارآمد ، سکونتگاه های غیررسمی ، شهر اینچه برون ، ArcGIS