بررسی نقش حکمروایی خوب در توسعه پایدار اقتصادی شهر مشهد(مطالعه موردی: منطقه۳ شهر مشهد)

عدم پیاده سازی اصول حکمرانی خوب در شهرها، با تشدید چالش هایی نظیر فساد اداری، نابرابری در توزیع منابع و کمبود مشارکت عمومی، مانع از دستیابی به اهداف توسعه پایدار اقتصادی (شامل عدالت، ثبات و پایداری) می شود و در نتیجه، بی اعتمادی سرمایه گذاران را افزایش، بهره وری را کاهش و محیط زیست را تخریب می کند. لذا هدف پژوهش بررسی نقش حکمروایی خوب در توسعه پایدار اقتصادی شهر مشهد است و سوال این است که نقش حکمروایی خوب در توسعه پایدار اقتصادی شهر مشهد چیست؟ روش تحقیق پژوهش توصیفی- تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات به صورت مطالعات کتابخانه ای و میدانی با ابزار پرسشنامه انجام شده است. تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه با آزمون تی تک نمونه ای، فریدمن و رگرسیون خطی صورت گرفته است. جامعه آماری پژوهش را تعداد ۳۰ نفر از متخصصین حوزه (برنامه ریزی و مدیران امور شهری منطقه ۳ شهر مشهد) تشکیل داده اند که با روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که معیارهای حکمرانی خوب شهری، از جمله مسئولیت پذیری، قانون مداری و اجماع محوری، از ارکان اساسی برای دستیابی به توسعه پایدار اقتصادی در منطقه ۳ شهر مشهد هستند. زیرا مسئولیت پذیری نهادهای منطقه ۳ شهر مشهد؛ با ایجاد مکانیسم های پاسخگویی در زمینه توزیع منابع و خدمات، مانع از تمرکز ثروت در دست گروه های خاص می شود و دسترسی عادلانه به فرصت های شغلی، مسکن و آموزش را تضمین می کند. همچنین، قانون مداری با فراهم کردن یک چارچوب شفاف و پایدار، به کاهش فساد مالی کمک کرده و فضای رقابت سالم در بازار را تقویت می کند که این امر به بهبود رفاه عمومی منجر می شود. از سوی دیگر، اجماع محوری با درگیر کردن گروه های مختلف اجتماعی در فرآیند تصمیم گیری، نیازهای اقشار کم درآمد را در سیاست های اقتصادی منعکس می سازد. لذا حکمروایی خوب شهری نقش اساسی در تقویت ثبات و پایداری اقتصادی دارد و با ترکیب اصول اخلاقی و کارآمدی عملی، امکان توسعه اقتصادی را در کنار حفظ منابع برای نسل های آینده فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی خوب ، توسعه پایدار ، توسعه پایدار اقتصادی ، شهر مشهد