بایسته های بازآفرینی محیط زیستی محلات حاشیه ای شهر مورد مطالعه: محله گل تپه (شهرک مدرس) شهر ورامین

حاشیه نشینی به عنوان یکی از چالش های اصلی شهرنشینی، پیامدهای زیست محیطی و اجتماعی قابل توجهی به همراه دارد که در طولانی مدت منجر به کاهش کیفیت و زیست پذیری محله های شهری می شود. این پژوهش باهدف ارزیابی پیامدهای زیست محیطی حاشیه نشینی و ارائه راهکارهایی برای بازآفرینی محیط زیست در مناطق حاشیه نشین، در محله گل تپه شهرک مدرس ورامین انجام شده است. روش تحقیق توصیفی - تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسش نامه جمع آوری شده اند. برای تحلیل داده ها از آزمون تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS استفاده شده است که شاخص هایی مانند آلودگی هوا، آلودگی آب وفاضلاب، مدیریت پسماند، تخریب زیستگاه ها و سایر عوامل محیط زیستی را مورد ارزیابی قرار داده است. میانگین فرضی عدد سه به عنوان مبنای مقایسه در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که بسیاری از شاخص های محیط زیستی؛ مانند آلودگی هوا، مدیریت ضعیف پسماند و تخریب زیستگاه ها، وضعیت نامطلوبی دارند و میانگین آن ها به طور معناداری از حد استاندارد فرضی فاصله دارد. این یافته ها بیانگر شدت چالش های زیست محیطی در مناطق حاشیه نشین است. در این راستا، بازآفرینی محیط زیست به عنوان یک راهکار کلیدی پیشنهاد شده است که شامل احیای فضای سبز، مدیریت بهینه پسماند، کاهش آلودگی ها و ارتقای زیرساخت های اجتماعی و اقتصادی می شود. این رویکرد می تواند به کاهش فشارهای زیست محیطی، بهبود کیفیت زندگی و ایجاد تعادل بین توسعه شهری و حفاظت از منابع طبیعی کمک کند؛ بنابراین، اجرای برنامه های عملی در حوزه بازآفرینی، ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

حاشیه نشینی ، زیست محیطی ، بازآفرینی ، ورامین ، گل تپه