تحلیل رفتار هیدرولیکی قطعات سفالی متخلخل اصلاح شده با اکسیدهای مس و روی در سیستم آبیاری زیرسطحی

آبیاری زیر سطحی به عنوان یکی از روشهای نوین بهینه آبیاری به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک است. در آبیاری زیر سطحی، نازل ها نقش کلیدی در تعیین رفتار، جریان، یکنواختی توزیع و عملکرد سیستم دارند. بدین منظور در این پژوهش اثر غلظت های ادغام شده اکسید مس و روی بر رفتار هیدرولیکی قطعات سفالی زیر سطحی بررسی شد. تیمارها شامل سطوح مختلف غلظت های اکسید روی و مس شامل کنترل مس و روی، روی ۵۰۰۰ و مس صفر پی پی ام، روی ۵۰۰۰ و مس ۵۰۰۰ پی پی ام (CuO۵-Zn۰۵)، روی ۵۰۰۰ و مس ۱۰۰۰۰ پی پی ام (Cu۰۱۰-Zn۰۵)، روی ۵۰۰۰ و مس ۱۵۰۰۰ پی پی ام (Cu۰۱۵-Zn۰۵)، روی ۵۰۰۰ و مس ۲۰۰۰۰ پی پی ام (Cu۰۲۰-Zn۰۵) و روی ۵۰۰۰ و مس ۳۰۰۰۰ پی پی ام (Cu۰۳۰-Zn۰۵) است. فاکتورهای اندازه گیری شامل تخلخل و دبی قطعات در سه ارتفاع ۱، ۳ و ۵ متر بود. نتایج تجزیه واریانس و مقایسه میانگین نشان داد که غلظت های مختلف اکسید مس و روی تاثیر معنی داری بر تخلخل قطعات سفالی نداشتند. در مقابل دبی خروجی به طور معنی داری تحت تاثیر غلظت های اکسیدهای فلزی، ارتفاع قرارگیری و اثر متقابل این دو عامل قرار گرفت به طوری که بیشترین دبی مربوط به تیمار با غلظت ۵۰۰۰ پی پی ام مس روی (Zn۰۵) و ارتفاع ۵ متر با میانگین ۴۳.۸۶ میلی لیتر بر ساعت بود که با سایر تیمارها اختلاف معنی دار در سطح یک درصد داشت. به طور کلی، نتایج این تحقیق نشان داد که کنترل دبی خروجی در قطعات سفالی آبیاری زیر سطحی صرفا تابع تخلخل کل نبوده و تعامل بین ترکیب مواد افزودنی و شرایط بهره برداری از جمله فشار آب (تغییر ارتفاع) نقش تعیین کننده ای در عملکرد هیدرولیکی این قطعات دارد.

کلیدواژه ها:

آبیاری زیر سطحی ، قطعات سفالی متخلخل ، اکسید مس ، اکسید روی ، ویژگیهای هیدرولیکی