رابطه بین سواد سلامت با کیفیت زندگی شغلی در آتش نشان های شهرستان یزد با نقش واسطه ای متغیر خودمراقبتی

آتش نشانی یکی از مشاغل پراسترس است که سلامت و کیفیت زندگی شغلی کارکنان آن نیازمند توجه ویژه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سواد سلامت بر کیفیت زندگی شغلی با نقش واسطه ای خودمراقبتی در آتش نشان های شهرستان یزد انجام شد. روش تحقیق همبستگی کاربردی و از نوع مقطعی توصیفی بود. نمونه شامل ۱۴۰ نفر از کارکنان عملیات آتش نشانی بود که بر اساس نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه های سواد سلامت منتظری و همکاران (۱۳۹۳)، کیفیت زندگی شغلی والتون (۱۹۷۳) و پرسشنامه خودمراقبتی لو و همکاران (۱۹۹۹) جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و مدل سازی معادلات ساختاری PLS تحلیل شدند. نتایج حاکی از تاثیر مثبت و معنادار سواد سلامت بر کیفیت زندگی شغلی و خودمراقبتی بود. همچنین خودمراقبتی به عنوان متغیر واسطه رابطه بین سواد سلامت و کیفیت زندگی شغلی را به طور مثبت و معنادار میانجیگری می کند. این پژوهش بر اهمیت ارتقای سواد سلامت و خودمراقبتی به منظور بهبود کیفیت زندگی شغلی آتش نشانان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سواد سلامت ، کیفیت زندگی شغلی ، خودمراقبتی ، آتش نشان ها ، مدل سازی معادلات ساختاری