بررسی تاثیر سبک مقابله اجتنابی بر علائم اختلال استرس پس از سانحه و فرسودگی شغلی با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده در آتش نشانان شهرستان یزد

آتش نشانان به دلیل ماهیت پرخطر و پرفشار شغلی در معرض استرس و فرسودگی شغلی قرار دارند این مطالعه با هدف بررسی تاثیر سبک مقابله اجتنابی بر علائم اختلال استرس پس از سانحه و فرسودگی شغلی با نقش میانجی حمایت اجتماعی ادراک شده در آتش نشانان شهرستان یزد انجام شده است. این پژوهش با روش همبستگی توصیفی و معادلات ساختاری انجام گرفت نمونه گیری به روش تصادفی ساده و با حجم نمونه ۵ برابر سوالات پرسشنامه انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از چهار پرسشنامه استاندارد استرس پس از سانحه کین و همکاران (۱۹۹۸) حمایت اجتماعی سینگاپاکدی (۱۹۹۴) فرسودگی شغلی مسلش (۱۹۸۶)، و مقابله اجتنابی اندلر و پارکر (CISS) گردآوری شد تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و PLS انجام گرفت. یافته های پژوهش به این شرح بود: سبک مقابله اجتنابی بر فرسودگی شغلی تاثیر مثبت و معنادار و بر استرس پس از سانحه تاثیر مثبت و معنادار داشت سبک مقابله اجتنابی بر حمایت اجتماعی ادراک شده تاثیر منفی و معنادار و حمایت اجتماعی ادراک شده بر فرسودگی شغلی تاثیر منفی و معنادار داشت. حمایت اجتماعی ادراک شده بر استرس پس از سانحه تاثیر منفی و معنادار داشت حمایت اجتماعی ادراک شده در رابطه بین سبک مقابله اجتنابی و استرس پس از سانحه و در رابطه بین سبک مقابله اجتنابی و فرسودگی شغلی نقش میانجی معنادار داشت (۰.۰۵>p). نتایج این مطالعه بر ضرورت توجه به مکانیسم های روانی- اجتماعی در محیط های پراسترس شغلی تاکید دارد طراحی مداخلات سازمانی با تمرکز بر تقویت حمایت های اجتماعی و آموزش سبک های مقابله ای سازگارانه می تواند به کاهش استرس پس از سانحه و فرسودگی شغلی در پرسنل آتشنشانی منجر شود.

کلیدواژه ها:

اختلال استرس پس از سانحه ، فرسودگی شغلی ، سبک مقابله اجتنابی ، حمایت اجتماعی ادراک شده ، آتش نشانان ، مدل سازی معادلات ساختاری