مدلسازی مطلوبیت زیستگاه گونه در خطر انقراض لاکپشت سبز با استفاده از روش های یادگیری ماشین

لاکپشت های سبز دریایی (Chelonia mydas) به عنوان یکی از گونه های کلیدی در اکوسیستم های دریایی گرمسیری و نیمه گرمسیری، نقش حیاتی در حفظ تعادل زنجیره غذایی و سلامت مراتع دریایی ایفا می کنند. این گونه توسط اتحادیه بین المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان در معرض خطر انقراض طبقه بندی شده است. در پژوهش حاضر برای مدل سازی مطلوبیت زیستگاه گونه لاک پشت سبز، داده های محیطی دریایی شامل دمای آب، شوری، pH، کلروفیل و تولید اولیه از بانک داده های محیطی دریایی استخراج شد. در این پژوهش از الگوریتم حداکثر آنتروپی (MaxEnt) به عنوان یکی از کارآمدترین روش ها در بررسی توزیع گونه ها استفاده گردید. نتایج مدل نشان داد که کارایی آن بر اساس معیار AUC برای داده های آموزشی (۰.۸۸۱) و آزمون (۰.۸۵۱) در سطح مطلوب قرار دارد. مدل مکسنت توانست مناطق با بیشترین مطلوبیت زیستگاهی را در مقیاس جهانی شناسایی کند. تحلیل اهمیت متغیرها نشان داد که تولید اولیه (۳۹.۵%) و دمای سطح آب (۲۴.۲%) بیشترین نقش را در تعیین مطلوبیت زیستگاه لاک پشت سبز دارند. آزمون جک نایف نیز این نتایج را تایید کرده و همین دو متغیر را به عنوان عوامل کلیدی معرفی نمود. این یافته ها اهمیت استفاده از مدل های پیشرفته در شناسایی و حفاظت زیستگاه های گونه های دریایی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

لاک پشت سبز ، مکسنت ، مطلوبیت زیستگاه ، حفاظت