شهری در بازتعریف معماری و ارتقای تاب آوری شهرهای هوشمند Digital Twin تحلیل نقش

رشد شهرهای هوشمند و افزایش پیچیدگی چالش های شهری، به ویژه در مواجهه با مخاطرات طبیعی و تغییرات اقلیمی، ضرورت بازنگری در نقش معماری در ارتقای تاب آوری شهری را دوچندان کرده است. در این میان، فناوری Digital Twin شهری به عنوان بازنمایی دیجیتال پویای شهر، امکان شبیه سازی، پیش بینی و ارزیابی سناریوهای مختلف شهری را فراهم می سازد؛ بااین حال، نقش آن در بازتعریف فرآیندهای طراحی معماری و پیوند آن با تاب آوری شهری هنوز به صورت منسجم مورد تحلیل قرار نگرفته است. هدف این پژوهش، تحلیل نقش Digital Twin شهری در تحول رویکردهای معماری و ارتقای تاب آوری شهرهای هوشمند با تاکید بر ابعاد فضایی–کالبدی است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی–تحلیلی و به روش تحلیل محتوا و نمونه پژوهی تطبیقی انجام شده است. بدین منظور، ضمن بررسی اسناد علمی، گزارش های معتبر بین المللی و پروژه های شاخص جهانی، نقش Digital Twin در مراحل مختلف تصمیم سازی معماری مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که Digital Twin با ایجاد بستر شبیه سازی پیشینی، امکان ارزیابی عملکرد معماری در برابر سناریوهای بحران، بهینه سازی فرم و سازمان فضایی، و ارتقای انعطاف پذیری کالبدی را فراهم می کند و بدین ترتیب، نقش معمار را از طراح صرف به تصمیم ساز راهبردی ارتقا می دهد. در نتیجه، Digital Twin شهری به عنوان ابزاری کلیدی می تواند به بازتعریف معماری داده محور و تحقق تاب آوری پایدار در شهرهای هوشمند منجر شود.

کلیدواژه ها:

Digital Twin شهری ، معماری هوشمند ، تاب آوری شهری ، شهر هوشمند ، طراحی داده محور