امکان سنجی مدل جابه جایی به عنوان خدمت (مطالعه ی موردی: شهر اصفهان)

مفهوم جابه جایی به عنوان خدمت (MaaS) به عنوان رویکردی نوین با هدف یکپارچه سازی بدون وقفه انواع سامانه های حمل و نقل مطرح شده که معمولا در قالب یک پلتفرم مشترک ارائه می شود و می تواند با کاهش پیچیدگی خدمات موجود، گامی موثر در جهت توسعه حمل و نقل شهری هوشمند و کاربر محور باشد. پژوهش حاضر به شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر جابه جایی به عنوان خدمت می پردازد. ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق، پرسشنامه ای آنلاین طراحی و از ۵۹۰ جمع آوری گردید که سوالات در سطح۱ MaaS، سطح ۱ (یکپارچگی پایه) مورد بررسی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل یافته ها، ابتدا همبستگی متغیرها با استفاده از نرم افزار SPSS بررسی گردید و در ادامه، رفتار انتخاب پاسخ دهندگان با استفاده از مدل های انتخاب گسسته (لوجیت چندجمله ای) در نرم افزار Nlogit۶ مدل سازی شد. تحلیل نتایج بررسی خدمات سطح MaaS ۱ (یکپارچگی پایه) نشان می دهد که کاربران به اپلیکیشنی تمایل دارند که اطمینان بخش باشد و مسیرهای ارائه شده توسط آن صحیح و قابل اعتماد باشند. تمایل کاربران به استفاده از اسکوتر نشان می دهد که ایجاد زیرساخت مناسب برای سرویس های اشتراک گذاری این نوع وسایل نقلیه می تواند با استقبال و پذیرش بالای کاربران همراه باشد.

کلیدواژه ها:

جابه جایی به عنوان خدمت (MaaS) ، کلان شهر اصفهان ، اپلیکیشن های مسیریابی ، خدمات حمل و نقل همگانی