مطالعه کیفی تولید سفر در دوران همه گیری پاندمی کووید-۱۹ و پس از آن در گروه دانشجویان

انتشار ویروس کووید ۱۹ که از ووهان چین شروع شد و تمام کره زمین را فرا گرفت در زمان کوتاهی به یک منبع جدید درک خطر تبدیل شد. بررسی تاثیرات این ویروس بر رفتار سفر دانشجویان به عنوان افراد پرتحرک و انعطاف پذیر نسبت به سایر گروه های سنی موضوع مهمی است. برای بررسی، در زمان بازگشایی دانشگاه ها پس از قرنطینه، با ۳۴ نفر از دانشجویان دانشگاه خوارزمی که تجربه تحصیل در دانشگاه قبل دوران کرونا را داشتند مصاحبه نیمه ساختار یافته انجام شد تا بصورت کیفی بررسی شود درک خطر آن ها در دوره ی بازگشایی دانشگاه ها در مقایسه با دوران مجازی بودن دانشگاه ها چه تغییراتی بر انواع سفرهای ایشان داشته است. نتایج نشان داد در ماه های ابتدایی شیوع، زمانی که محدودیت ها در بالاترین سطح خود قرار داشتند و درک خطر ابتلا و ترس ناشی از آن بسیار بالا بود، تعداد سفرهای دانشجویان به شدت کاهش یافت. در این شرایط، دانشجویان تنها برای اهداف ضروری سفر می کردند. با این حال با کاهش محدودیت ها و کاهش درک خطر، تولید سفر دانشجویان به تدریج افزایش یافت. برخی دانشجویان به دلیل مجازی بودن دانشگاه ها و عدم نیاز به حضور فیزیکی در کلاس ها وارد بازار کار شدند. مشاهدات نشان داد در مواردی، تعداد سفرهای تفریحی و اجتماعی دانشجویان حتی در مقایسه با دوران پیش از همه گیری افزایش یافت. با این حال، عوامل دیگری مانند گرایش به خرید آنلاین، شکل گیری عادت های رفتاری جدید، و انزوای ناشی از محدودیت ها باعث کاهش تولید سفر برخی دانشجویان شد. این عوامل حتی در دوران بازگشایی دانشگاه ها نیز باعث شد تولید سفر در مقایسه با دوران پیش از همه گیری کمتر باشد.

کلیدواژه ها:

کووید-۱۹ ، رفتار سفر ، تولید سفر ، درک خطر