اولویت بندی راهکارهای هوشمندسازی و پایدارسازی حمل و نقل شهری با استفاده از تحلیل سلسله مراتبی فازی(FAHP)

رشد سریع شهرنشینی و افزایش پیچیدگی سیستم های حمل ونقل شهری، ضرورت استفاده از رویکردهای هوشمند و پایدار را بیش از پیش نمایان ساخته است. با این حال، تنوع راهکارهای پیشنهادی و ماهیت چندبعدی تصمیم گیری در این حوزه، انتخاب گزینه های بهینه را با چالش مواجه می سازد. هدف این پژوهش، اولویت بندی راهکارهای هوشمندسازی و پایدارسازی حمل ونقل شهری با در نظر گرفتن هم زمان معیارهای اقتصادی، زیست محیطی، اجتماعی و فناورانه است. در این راستا، یک چارچوب تصمیم گیری ترکیبی مبتنی بر فرآیند تحلیل سلسله مراتبی و فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی ارائه شده است. ابتدا معیارها و گزینه های تصمیم گیری شناسایی شده و وزن معیارها بر اساس قضاوت خبرگان تعیین گردید. سپس گزینه ها نسبت به هر یک از معیارها با استفاده از اعداد فازی مثلثی ارزیابی و اولویت بندی شدند. نتایج نشان می دهد که مدیریت ترافیک مبتنی بر کلان داده بالاترین اولویت را در میان گزینه های مورد بررسی به خود اختصاص داده است که این امر ناشی از اثرات مثبت زیست محیطی و تاثیر بر کاهش ترافیک و سطح بالای پذیرش اجتماعی آن است. پس از آن، «مدیریت تقاضای سفر» و «حمل و نقل فعال و سبز» در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در مقابل، گزینه «حمل و نقل برقی و ناوگان پاک» به دلیل هزینه های سرمایه گذاری بالا و چالش های مرتبط با امنیت داده ها، کمترین اولویت را کسب نمود. همچنین تحلیل حساسیت نشان داد که رتبه بندی نهایی گزینه ها از پایداری قابل قبولی برخوردار است. یافته های این پژوهش می تواند به عنوان ابزاری کاربردی در حمایت از تصمیم گیری برنامه ریزان و سیاست گذاران شهری در مسیر توسعه حمل ونقل پایدار مورد استفاده قرار گیرد.