مشوق مالی در ازای سرعت مجاز: سنجش تمایل به پذیرش بیمه مصرف محور با تلفن هوشمند برای رانندگان ناوگان سنگین باری

صنعت حمل ونقل باری کشور علیرغم اهمیت اقتصادی، با چالش ناکارآمدی در نظام قیمت گذاری بیمه و نرخ بالای حوادث روبروست. مدل های سنتی به دلیل اتکا بر ریسک گروهی، قادر به تفکیک رانندگان پرخطر نیستند. این پژوهش با هدف امکان سنجی گذار به سمت «بیمه های هوشمند»، تمایل رانندگان خودمالک به پذیرش سیستم های مبتنی بر اپلیکیشن موبایل را مورد واکاوی قرار می دهد. بدین منظور، با رویکرد رجحان بیان شده، پیمایشی میدانی بر روی ۳۷۹ راننده حرفه ای در قطب های باربری تهران و شهرکرد انجام شد. داده های حاصل با بهره گیری از مدل «لوجیت با اثرات تصادفی» تحلیل گردید تا ناهمگنی های مشاهده نشده فردی کنترل شود. یافته ها نشان داد که برخلاف تصور رایج، ویژگی های رفتاری خوداظهاری رانندگان تاثیری در پذیرش فناوری ندارد؛ در مقابل، منطق اقتصادی و ویژگی های دموگرافیک نقش تعیین کننده دارند. نتایج حاکی از آن است که رانندگان با درآمد بالاتر و دارای تجهیزات جانبی (کروز کنترل)، به عنوان «پذیرندگان اولیه»، کمترین مقاومت را در برابر نصب اپلیکیشن دارند، در حالی که رانندگان مسن تر و دارای ساعات کاری طولانی، نیازمند مشوق های مالی سنگین تری هستند. پیشنهاد می شود شرکت های بیمه برای ورود به بازار، استراتژی نفوذ خود را بر ابزارهای موبایلی و هدف گیری قشر مرفه رانندگان متمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

بیمه مصرف محور ، تحلیل انتخاب گسسته ، تمایل به پذیرش ، رفتار راننده ، خودروهای سنگین ، ناوگان سنگین ، رجحان بیان شده