طراحی بهینه شبکه زنجیره تامین خون و فرآورده های خونی در شرایط بحران زلزله

باوجود پیشرفت های موجود در علم پزشکی هنوز جایگزین مناسبی برای خون انسان پیدا نشده و انسان ها تنها منبع تامین فراورده های خونی می باشند. وقوع بحران هایی چون زلزله سبب افزایش ناگهانی تقاضا در محصولات مختلف خونی می شود و کمبود این محصولات باعث مشکلات جدی و به خطر افتادن جان انسان ها می گردد. در این مقاله به مسئله طراحی شبکه زنجیره تامین خون شامل اهداکنندگان، مراکز سیار و ثابت خون گیری، مرکز خون و بیمارستان های ثابت و صحرایی در هفته نخست پس از بحران پرداخته می شود. در فاز جمع آوری خون، تعداد اهداکنندگان غیرقطعی است و تصمیماتی چون مکان یابی مراکز سیار خون گیری و تخصیص اهداکنندگان به این مراکز و همچنین مراکز ثابت صورت می گیرد و سپس خون جمع آوری شده برای تولید فراورده های موردنیاز به مرکز خون ارسال شده و با توجه به مقدار تقاضای غیرقطعی به بیمارستان ها ارسال می شود. با توجه به امکان آسیب به بیمارستان های ثابت در زمان وقوع زلزله، تاسیس بیمارستان های موقت یک بار در ابتدای دوره اول موردبررسی قرار می گیرد. با توجه به سطح بالای عدم قطعیت در پارامترهای تقاضا و عرضه فراورده های خونی، یک رویکرد برنامه ریزی امکانی پیشنهاد شده است که می تواند ابهام داده ها را در این دوره زمانی مهم پس از زلزله برطرف کند. برای اعتبارسنجی رویکرد پیشنهادی، مدل بر روی یک مطالعه موردی از یک زلزله احتمالی در تهران فرموله سازی و حل شده است و نتایج، کارایی بالای رویکرد مدل سازی پیشنهادی را نشان داده است.

کلیدواژه ها:

طراحی شبکه زنجیره تامین خون ، برنامه ریزی امکانی ، بحران زلزله ، عدم قطعیت