تحلیل ترجیح روش های تحویل مبتنی بر کاهش کربن در لجستیک شهری: نقش میانجی لجستیک سبز و اثر تعدیل کننده نگرش محیط زیستی

رشد تجارت الکترونیک و افزایش تقاضا برای تحویل درب به درب، لجستیک شهری را به یکی از کانون های تشدید آثار زیست محیطی و انتشار ناشی از حمل ونقل تبدیل کرده است. با این حال، تحقق اهداف کاهش کربن در تحویل شهری صرفا به راهکارهای فنی محدود نیست و به ترجیحات رفتاری مصرف کنندگان وابسته است. این مقاله با رویکردی رفتاری، ترجیح الگوی تحویل آگاه از کربن را تحلیل کرده و نقش نزدیکی خدمات و کیفیت خدمات را با میانجی گری ادراک لجستیک سبز و تعدیل گری نگرش محیط زیستی آزمون می کند. مقاله حاضر با استفاده از PLS-SEM در نرم افزار SmartPLS انجام شد. داده ها از طریق پرسش نامه ساختاریافته از ۱۹۴ مصرف کننده شهری دارای تجربه تحویل کالا گردآوری گردید. نتایج نشان داد نزدیکی خدمات و کیفیت خدمات تاثیر مثبت و معناداری بر ادراک مصرف کنندگان از لجستیک سبز دارند و این ادراک به طور معناداری ترجیح الگوی تحویل آگاه از کربن را تقویت می کند. همچنین، هر دو متغیر خدماتی علاوه بر اثرات غیرمستقیم از طریق لجستیک سبز، اثر مستقیم معناداری بر ترجیح الگوی تحویل نشان دادند که بیانگر نقش میانجی گری جزئی لجستیک سبز است. نتایج آزمون تعدیل گری نشان داد که نگرش محیط زیستی تنها در رابطه میان لجستیک سبز و ترجیح الگوی تحویل نقش تقویت کننده معنادار ایفا می کند، در حالی که این نگرش بر روابط مستقیم عوامل خدماتی اثر معناداری ندارد. توان تبیین مدل برای ترجیح الگوی تحویل بالا گزارش شد (R²≈۰.۶۸) و شاخص پیش بینی پذیری نیز حاکی از قابلیت پیش بینی قوی مدل است. یافته ها بیانگر وجود شکاف نگرش–رفتار و ضرورت تمرکز سیاستی بر «لجستیک سبز ملموس» به عنوان پیش شرط پذیرش سیاست های مبتنی بر کربن در لجستیک شهری است.

کلیدواژه ها:

لجستیک شهری ، ترجیح الگوی تحویل ، لجستیک سبز ، نگرش محیط زیستی ، تحویل آگاه از کربن