بررسی تاثیرات تغییرات اقلیمی بر شبکه ها و زیرساخت های حمل ونقل در شهرهای ساحلی

شهرهای ساحلی به عنوان مکان های حیاتی در شبکه های حمل ونقل جهانی و ملی بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدیدها و پیامدهای ناشی از تغییر اقلیم قرار دارند. پدیده هایی همچون افزایش سطح آب دریا، تشدید طوفان ها، سیلاب های ناگهانی و فرسایش سواحل از جمله عواملی هستند که می توانند بر زیرساخت های حمل ونقل زمینی، ریلی و دریایی اثر گذاشته و عملکرد پایدار این سیستم ها را به طور جدی مختل کنند. این مقاله با تمرکز بر مرور نظام مند مطالعات علمی پیشین در حوزه ارتباط بین تغییر اقلیم، زیرساخت های حمل ونقل و تاب آوری شهرهای ساحلی نشان می دهد که آثار تغییر اقلیم بر سیستم های حمل ونقل، ماهیتی چندبعدی دارند و در کنار مسائل فنی، پیامدهای اجتماعی و سیاستی گسترده ای نیز ایجاد می کنند. همچنین نتایج حاکی از آن است که بسیاری از سیاست ها و رویکردهای کنونی در کشورهای در حال توسعه از جنس واکنشی و کوتاه مدت اند و راهبردهای آن ها عمدتا بر مدیریت بحران پس از وقوع حادثه متمرکز است. در نقطه مقابل تجارب کشورهای توسعه یافته بر اهمیت برنامه ریزی پیشگیرانه، سرمایه گذاری در زیرساخت های مقاوم و بهره گیری از فناوری های نوین تاکید دارند. این مقاله نتیجه می گیرد که ارتقای تاب آوری حمل ونقل در مناطق ساحلی به منظور مواجهه با اثرات تغییر اقلیم نیازمند رویکردی میان رشته ای، عدالت محور و مبتنی بر هم افزایی سیاستی است. چنین رویکردی می تواند زمینه ساز توسعه سیستم های حمل ونقل تاب آور و پایدار شود که قادر به پاسخگویی به چالش های کنونی و آینده باشند. یافته های این مطالعه می توانند چارچوبی برای سیاست گذاران، برنامه ریزان شهری و پژوهشگران در طراحی استراتژی های جامع مقابله با تغییرات اقلیمی فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سیستم های حمل ونقل ، تغییرات اقلیمی ، شهرهای ساحلی ، تاب آوری