تحلیل تاثیرات توسعه شتابان و نقش نهادی بر فرهنگ ترافیک و ایمنی راه در ایران

ایمنی ترافیک از چالش های پایدار توسعه شهری در کشورهای در حال گذار است و صرف توسعه زیرساخت یا تشدید کنترل، به تنهایی به بهبود پایدار آن منجر نمی شود. این پژوهش با هدف تبیین رابطه میان شهرنشینی شتابان، ناترازی نهادی و پیامدهای ایمنی ترافیک در ایران انجام شده است. روش پژوهش توصیفی–تحلیلی و ترکیبی (کمی–کیفی) است. داده ها از منابع رسمی شامل نتایج سرشماری های عمومی نفوس و مسکن، آمار تلفات سوانح رانندگی و اسناد نهادی استخراج شده اند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل روندهای زمانی، آزمون های همبستگی (پیرسون و اسپیرمن) و تحلیل نهادی مبتنی بر چارچوب ۴E انجام شده است. یافته ها نشان می دهد تغییرات تلفات رانندگی با نوعی تاخیر نهادی نسبت به تحولات شهری همراه بوده و ناهماهنگی میان رشد شهرنشینی و تکامل ظرفیت های نهادی ایمنی ترافیک در تداوم ریسک های ایمنی نقش دارد. بر این اساس، نتایج بر ضرورت رویکرد نهادی یکپارچه و هم زمان سازی توسعه کالبدی شهرها با تقویت سازوکارهای آموزشی، اجرایی و ارزیابی ایمنی ترافیک تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

ایمنی ترافیک ، شهرنشینی شتابان ، ناترازی نهادی ، چارچوب ۴E ، ایران