مهندسی مجدد فرآیندها و بهینه سازی تصمیمات در سیستم مترو تهران با استفاده از روش های تصمیم گیری چندمعیاره و تحلیل غیرخطی

در این مقاله، به بررسی فرآیند مهندسی مجدد در سیستم مترو تهران پرداخته شده است. این تحقیق با هدف بهبود کارایی عملیاتی و بهینه سازی فرآیندهای نگهداری در واحدهای مختلف مترو تهران شامل تاسیسات، برق، خطوط ریلی، مخابرات، کنترل و علائم و ابنیه انجام شده است. با توجه به پیچیدگی و چالش های موجود در این سیستم ها، از تکنیک های تصمیم گیری چندمعیاره و تحلیل غیرخطی برای شبیه سازی و تحلیل گزینه های بهینه استفاده شد. در این راستا، روش های بهترین-بدترین و مارکوس به منظور تعیین وزن ها و اولویت بندی معیارهای مختلف از قبیل هزینه ها، ریسک ها، زمان، کیفیت و رضایت مشتری به کار گرفته شدند. نتایج محاسبات نشان داد که این رویکردها قادر به شبیه سازی روابط پیچیده و اثرات متقابل تصمیمات در شرایط مختلف بوده و شانس خطای تصمیمات را کاهش داده اند. به علاوه، با استفاده از نرم افزار Process Maker، فرآیندهای کاری مدل سازی و نقاط قوت و ضعف آنها شناسایی شد. نتایج این تحقیق، نشان دهنده کارایی بالای این روش ها در بهینه سازی تصمیمات و فرآیندهای پیچیده بوده و می تواند به عنوان یک الگو برای سایر سیستم های حمل و نقل عمومی به ویژه متروها استفاده شود. از سوی دیگر، مهندسی مجدد فرآیندها با توجه به چالش های موجود در مترو، به ویژه ترافیک و زیرساخت ها، به عنوان یک راهکار استراتژیک برای بهبود کیفیت خدمات و کاهش هزینه ها پیشنهاد شده است. این تحقیق می تواند به طور مستقیم بر بهبود و نوآوری در سیستم های حمل و نقل عمومی تاثیرگذار باشد و باعث افزایش رضایت مسافران و بهبود کیفیت زندگی شهری شود.

کلیدواژه ها:

فرآیند ، تصمیم گیری ، غیرخطی ، مارکوس ، حمل و نقل ، مترو ، سیستم