آسیب شناسی فرآیند ترسیم کروکی الکترونیکی تصادفات

زمینه و هدف: با گسترش فناوری های دیجیتال، پلیس راهور فراجا با ایجاد نوآوری و حذف روش های سنتی استفاده از ظرفیت ترسیم کروکی تصادفات به صورت الکترونیکی و برخط را به منظور افزایش دقت، سرعت و کاهش خطای انسانی و ارتقاء رضایتمندی مردم در دستور کار قرار داده است. این مطالعه با هدف شناسایی آسیب های فرآیند ترسیم کروکی الکترونیکی تصادفات انجام شده تا با ارائه راهکارهایی، اثربخشی این سیستم در رسیدگی و مدیریت تصادفات ارتقاء یابد. روش: این تحقیق از نظر هدف کاربردی از نظر روش آمیخته (کیفی- کمی) از نوع اکتشافی است. جامعه آماری در بخش کیفی، مصاحبه با هیات رئیسه و رده های عملیاتی ستاد پلیس راهور فراجا به روش نمونه گیری قضاوتی هدفمند و در بخش کمی جامعه آماری کارشناسان عالی تصادفات و امور فنی وسایل نقلیه پلیس راهور تهران بزرگ به روش تصادفی طبقه ای بود. در بخش کیفی از روش تحلیل تم با استفاده از نرم افزار MAXQDA۲۰۲۰ و در بخش کمی از تحلیل عاملی تاییدی و برای اعتبارسنجی مدل حاصل از بخش کیفی به روش مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار تحلیل عاملی تاییدیpls۳ Smart بهره برداری گردید. یافته ها: بیشترین تاثیر آسیب شناسی فرآیند ترسیم کروکی الکترونیکی در بخش کیفی آسیب های ساختاری، رفتاری، سیاسی و زمینه ای و در بخش کمی مربوط به بعد آسیب های ساختاری با مقدار ۱۰۳/۰، آسیب های رفتاری با مقدار ۳۷/۶۲۸، آسیب های سیاسی با مقدار ۲۳/۶۵۰ و آسیب های زمینه ای با مقدار ۲۲/۰۷۷ می باشد. از طرف دیگر بارهای عاملی، آسیب های ساختاری با مقدار ۰.۹۸۶، رفتاری با مقدار ۰.۹۱۵، آسیب های زمینه ای با مقدار ۰.۸۸۷ و آسیب های سیاسی با مقدار ۰.۷۸۱ در سطح ۰.۹۵ معنی دار بودند. نتایج: تحقیق در مورد آسیب شناسی فرآیند ترسیم کروکی الکترونیکی نشان داد که این روش با وجود مزایایی مانند سرعت، دقت و سهولت در ثبت و اشتراک گذاری داده ها، با چالش هایی نظیر کمبود آموزش کافی کارشناسان تصادفات، مشکلات زیرساختی و فنی تبلت ها و مقاومت کارشناسان تصادفات در برابر تغییر از روش سنتی به الکترونیکی مواجه است. بهبود آموزش، ارتقای زیرساخت های فنی و افزایش پذیرش فناوری می تواند کارایی این فرآیند را به نسبت قابل توجهی افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

آسیب شناسی ، تصادفات ، فرآیند ، ترسیم کروکی الکترونیکی