مدل سناریومحور GE² برای نهادینه سازی رفتار ترافیکی خانواده ها در بازآفرینی بوستان های آموزش ترافیک

این پژوهش با هدف تبیین چالش های ساختاری بوستان های آموزش ترافیک در تهران و ارائه یک چارچوب مفهومی و اجرایی برای نهادینه سازی رفتار ترافیکی خانواده ها انجام شده است. تحلیل اسناد رسمی، شاخص های ارزیابی، تقویم های آموزشی و رویه های اجرایی نشان می دهد که کارکرد کنونی بوستان های آموزش ترافیک عمدتا بر فعالیت های کمی، برنامه های کودک محور و رویدادهای مناسبت محور استوار است و سازوکاری مشخص برای سنجش رفتار، مشارکت پایدار خانواده ها و پیوند آموزش با سیاست گذاری رفتاری شهری وجود ندارد. بر پایه مبانی روان شناسی ترافیک و نظریه رفتار برنامه ریزی شده، یادگیری اجتماعی و یادگیری موقعیتی، این مطالعه، مدل سناریومحور (GE²)(ترکیب Gamification–Education–Entertainment) را برای بازآفرینی نقش بوستان های آموزش ترافیک پیشنهاد می کند. در این مدل، خانواده به عنوان واحد اصلی یادگیری در نظر گرفته شده و تجربه های شبیه واقعیت، سناریوهای تعاملی، بازخوردهای فوری و سازوکارهای بازی وارسازی به گونه ای طراحی می شوند که تغییر رفتار ترافیکی در بستر خانواده شکل گیرد و تقویت شود. نتایج تحلیل حاکی از آن است که به کارگیری مدل GE² می تواند بهره وری سرمایه گذاری عمومی را افزایش دهد، مشارکت اجتماعی را از سطح مناسبت محور به ساختارمند ارتقا دهد و زمینه تعریف شاخص های رفتارمحور و ارزیابی اثرات اجتماعی برنامه های آموزش ترافیک را فراهم کند. این الگو می تواند به عنوان مسیر پیشنهادی برای هم راستا سازی سیاست گذاری رفتاری، آموزش ترافیک و رویکرد "شهر خانواده" در مدیریت شهری تهران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

سیاست گذاری رفتاری ، آموزش ترافیک ، رفتار ترافیکی خانواده ، مشارکت اجتماعی ، مدل GE