هوش عاطفی معلم ادبیات و پیشرفت نوشتار دانش آموزان

هوش عاطفی معلمان ادبیات به عنوان یک عامل محرک در فرآیند یادگیری و به ویژه توسعه مهارت های نوشتاری دانش آموزان شناخته شده است. در این پژوهش با استفاده از روش پیمایشی-همبستگی و نمونه گیری خوشه ای طبقه بندی شده از معلمان ادبیات دوره متوسطه و دانش آموزان آنان، رابطه میان سطوح هوش عاطفی معلم (آگاهی از خود، مدیریت احساسات و همدلی) و پیشرفت نوشتار دانش آموزان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحلیل های همبستگی، رگرسیون خطی چندمتغیره و مدل معادلات ساختاری نشان داد که هوش عاطفی معلم به طور معناداری بر کیفیت نوشتار (ساختار متن، واژگان و صحت گرامری) تاثیر مثبت دارد و مولفه همدلی بیشترین وزن پیش بینی کننده را دارد. همچنین، سبک تدریس مشارکتی و انگیزه درونی دانش آموزان به عنوان عوامل میان متغیر نقش تقویت کننده این رابطه ایفا کردند. این یافته ها نشان می دهد که تقویت هوش عاطفی معلمان می تواند به عنوان استراتژی کلیدی برای ارتقاء مهارت های نوشتاری و ارتقای سواد عاطفی اجتماعی دانش آموزان در سیستم آموزشی به کار رود.

کلیدواژه ها:

هوش عاطفی ، معلم ادبیات ، مهارت نوشتاری ، همدلی ، سبک تدریس مشارکتی ، انگیزه درونی ، پژوهش همبستگی