نهادینه کردن نظم و انضباط در دانش آموزان مدرسه ابتدایی شهر تفرش

هدف اقدام پژوهی حاضر، نهادینه کردن نظم و انضباط در دانش آموزان مدرسه ابتدایی شهر تفرش از طریق اجرای راهکارهای نوین مبتنی بر تقویت خودتنظیمی بود. مسئله اصلی پژوهش، عدم درونی سازی خودتنظیمی و اتکای دانش آموزان به کنترل بیرونی بود که به آشفتگی محیطی کلاس درس، گفتگوی بی موقع و بی توجهی در صفوف منجر می شد. این تحقیق با اتخاذ رویکرد اقدام پژوهی چرخه ای و بهره گیری از روش ترکیبی (کیفی و کمی) به جمع آوری نظام مند داده ها پرداخت. داده های کمی از طریق بررسی فرم های ارجاعات انضباطی و مقیاس های رتبه بندی، و داده های کیفی از طریق مشاهده مستقیم، مصاحبه های نیمه ساختاریافته و یادداشت های میدانی گردآوری شدند. نتایج کمی نشان دهنده کاهش هفتاد و دو درصدی در تعداد ارجاعات انضباطی و بهبود بیست درصدی نظم در صف و بیست و پنج درصدی نظم محیطی کلاس بود؛ همچنین میانگین موارد گفتگوی بی موقع به طور قابل توجهی کاهش یافت. یافته های کیفی نیز بر شناسایی مضامین کلیدی “مشارکت فعال دانش آموزان در قانون گذاری” و “اثرپذیری بالای راهبردهای آموزشی خودتنظیمی” تاکید داشتند. تحلیل اصیل این پژوهش، تغییر پارادایم از رویکرد صرفا “کنترل نظم” به سمت “آموزش و نهادینه سازی انضباط” و نقش کلیدی خودتنظیمی درونی، اثربخشی تلفیق راهکارهای مشارکتی با بستر فرهنگی محلی، و تعهد عملی معلم را در موفقیت طرح برجسته ساخت. در نهایت، این پژوهش به سوال اصلی خود پاسخ مثبت داده و اثربخشی معنادار راهکارهای نوین را در نهادینه کردن نظم و انضباط در دانش آموزان ابتدایی تایید می کند. این نتایج با ادبیات نظری و تجربی همخوانی داشته و رهیافت های عملی مهمی برای بهبود انضباط در مدارس ابتدایی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

نظم و انضباط ، دانش آموزان ابتدایی ، خودتنظیمی ، اقدام پژوهی ، مشارکت دانش آموزان ، مدرسه تفرش