نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی آموزش برای دانش آموزان متوسطه

این پژوهش به بررسی نقش و اثربخشی هوش مصنوعی در شخصی سازی فرایند آموزش برای دانش آموزان دوره متوسطه پرداخته است. با استفاده از رویکردی ترکیبی، داده های کمی از طریق پرسشنامه های سنجش رضایت و اثربخشی و داده های کیفی از طریق مصاحبه با دانش آموزان و معلمان جمع آوری گردید. یافته های کمی نشان دهنده رضایت بالاتر دانش آموزان از ابزارهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی و درک مثبت تر آنان نسبت به اثربخشی این ابزارها در مقایسه با دیدگاه معلمان بود. به طور خاص، میانگین نمرات رضایت دانش آموزان (۴.۱۵) بالاتر از میانگین نمرات معلمان (۳.۸۰) در خصوص اثربخشی هوش مصنوعی بر عملکرد تحصیلی گزارش شد. یافته های کیفی بر اهمیت «انعطاف پذیری مسیرهای یادگیری»، «ارائه بازخورد آنی و هدفمند» و «تغییر نقش معلم به تسهیل گر» به عنوان عوامل کلیدی در موفقیت شخصی سازی آموزشی با هوش مصنوعی تاکید داشتند. همچنین، چالش های اجرایی، مسائل مربوط به حریم خصوصی داده ها و لزوم توجه به عدالت آموزشی به عنوان موانع بالقوه شناسایی شدند. در نهایت، این پژوهش بر پتانسیل هوش مصنوعی در ارتقاء تجارب یادگیری و لزوم اتخاذ رویکردی جامع برای ادغام موثر آن در نظام آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی آموزش ، یادگیری تطبیقی ، آموزش متوسطه ، بازخورد آنی ، نقش معلم ، چالش های آموزشی