نقش فناوری های نوین در بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر باعث شده است که مدارس ابتدایی در ایران همچون بسیاری از نظام های آموزشی دیگر، به سمت بهره گیری گسترده از فناوری های نوین حرکت کنند. پژوهش های مختلف نشان می دهد که فناوری های آموزشی می توانند با ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، چندحسی و مشارکتی، اثربخشی یادگیری را در پایه های ابتدایی افزایش دهند (صباغیان، ۱۳۹۹). ابزارهایی مانند تبلت، نرم افزارهای آموزشی، بازی های دیجیتال، محتوای چندرسانه ای و کلاس های هوشمند، نه تنها یادگیری را جذاب تر می کنند، بلکه موجب ارتقای درک مفاهیم، افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود تمرکز و رشد مهارت های شناختی دانش آموزان می شوند. از سوی دیگر، برخی شواهد بیان می کند که استفاده غیرهدفمند از فناوری ممکن است پیامدهایی مانند کاهش فعالیت بدنی یا حواس پرتی در دانش آموزان ایجاد کند؛ بنابراین بررسی دقیق کارکردهای فناوری های نوین، به ویژه در مدارس ابتدایی، ضروری به نظر می رسد (احمدی و همکاران، ۱۴۰۱). این پژوهش با هدف تبیین نقش فناوری های نوین در بهبود یادگیری دانش آموزان ابتدایی انجام شده و تلاش می کند بر اساس منابع معتبر علمی، ابعاد مثبت، چالش ها و پیامدهای کاربرد فناوری در کلاس درس را تحلیل کند. روش تحقیق به صورت مروری تحلیلی بوده و داده ها از مطالعات علمی داخلی استخراج شده اند. یافته ها نشان می دهد که فناوری های نوین می توانند به شکلی معنادار بر یادگیری، انگیزه، مشارکت و خودتنظیمی دانش آموزان ابتدایی اثر مثبت داشته باشند، به شرط آنکه طراحی آموزشی معلم و میزان استفاده از فناوری به صورت هدفمند و کنترل شده باشد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری الکترونیکی ، دانش آموزان ابتدایی ، یادگیری تعاملی ، کلاس هوشمند