پیش بینی افت تحصیلی با نشانگرهای روان شناختی: ترکیب امید، تاب آوری و احساس تعلق به مدرسه

افت تحصیلی یکی از چالش های مهم نظام های آموزشی در سراسر جهان است که پیامدهای فردی، اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی به همراه دارد. پژوهش های جدید نشان می دهند که عوامل روان شناختی می توانند نقش مهمی در پیش بینی و پیشگیری از افت تحصیلی ایفا کنند. هدف این مقاله بررسی نقش سه نشانگر روان شناختی شامل امید، تاب آوری و احساس تعلق به مدرسه در پیش بینی افت تحصیلی دانش آموزان است. امید به عنوان یک نیروی انگیزشی، تاب آوری به عنوان توانایی مقابله با چالش ها و احساس تعلق به مدرسه به عنوان یک عامل اجتماعی عاطفی می توانند بر عملکرد تحصیلی تاثیر بگذارند. تحلیل نظری پژوهش ها نشان می دهد که دانش آموزانی که از سطح بالاتری از امید، تاب آوری و احساس تعلق به مدرسه برخوردارند، کمتر در معرض افت تحصیلی قرار می گیرند. بنابراین توجه به این مولفه ها در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

افت تحصیلی ، تاب آوری ، احساس تعلق به مدرسه ، پیش بینی عملکرد تحصیلی