واکاوی فیزیک گریزی و ریاضی گریزی در دانش آموزان دبیرستان های شهرستان ایذه: مطالعه ای ترکیبی

پدیده فیزیک گریزی و ریاضی گریزی به عنوان یک چالش آموزشی، تاثیر بسزایی در انتخاب رشته های تحصیلی و مسیر شغلی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف واکاوی علل و عوامل موثر بر گرایش منفی دانش آموزان دبیرستانی شهرستان ایذه نسبت به دروس فیزیک و ریاضی انجام شد. پژوهش حاضر از نوع ترکیبی (کیفی-کمی) بود. در بخش کیفی با ۲۵ نفر از دانش آموزان (۱۵ دختر و ۱۰ پسر) مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد و در بخش کمی، ۳۸۰ دانش آموز با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و پرسشنامه ای محقق ساخته شامل مولفه های نگرش، خودکارآمدی، تاثیر معلم، محیط آموزشی و نگرش خانوادگی را تکمیل کردند. یافته های کیفی در قالب تحلیل مضمون و یافته های کمی با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (همبستگی و رگرسیون) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عوامل درون فردی (مانند باورهای خودکارآمدی پایین و اضطراب ریاضی)، عوامل آموزشی (روش تدریس سنتی، کمبود تجهیزات آزمایشگاهی) و عوامل محیطی-اجتماعی (نگرش منفی خانواده و جامعه به رشته های ریاضی) بیشترین سهم را در فیزیک گریزی و ریاضی گریزی دارند. همچنین بین جنسیت و رشته تحصیلی با میزان گرایش منفی رابطه معناداری مشاهده شد. این مطالعه بر لزوم بازنگری در روش های تدریس، توانمندسازی معلمان و تغییر نگرش محیطی برای کاهش این پدیده تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

فیزیک گریزی ، ریاضی گریزی ، دانش آموزان دبیرستانی ، خودکارآمدی ، شهرستان ایذه