مدیریت کلاس مبتنی بر تفاوت های فردی و نیازهای یادگیری

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سبک های مدیریت کلاس و میزان اجرای آموزش متمایز توسط معلمان صورت گرفت. این تحقیق در صدد بود تا نقش مدیریت کلاس به عنوان یک عامل کلیدی در پیاده سازی موفق استراتژی های آموزشی متمایز را روشن سازد. روش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، پیمایشی بود. جامعه آماری شامل تعداد قابل توجهی از معلمان بود که با استفاده از نمونه گیری مناسب، مورد سنجش قرار گرفتند. ابزار اصلی پژوهش، پرسشنامه های استاندارد شده ای برای سنجش سبک مدیریت کلاس و اجرای آموزش متمایز بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری پیشرفته مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام پذیرفت. یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که رابطه میان سبک های مدیریت کلاس و اجرای آموزش متمایز از نوع مثبت و از نظر آماری معنادار است. همچنین، یافته ها حاکی از آن بود که مدیریت کلاس توانایی قابل توجهی در تبیین میزان اجرای آموزش متمایز دارد و شاخص های برازش مدل آماری از تناسب مناسب مدل مفهومی با داده های تجربی حمایت کردند. پایایی ابزارها نیز در سطح مطلوبی قرار داشت. نتیجه گیری: یافته های پژوهش موید این نکته است که سبک مدیریت کلاس نقش محوری و تاثیرگذاری در موفقیت اجرای آموزش متمایز ایفا می کند. معلمان با سبک های مدیریتی موثرتر، در اعمال تمایز در کلاس های خود موفق تر هستند. لذا، توجه ویژه به توسعه مهارت های مدیریت کلاس در برنامه های توسعه حرفه ای معلمان کاملا ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، آموزش متمایز ، سبک مدیریت ، اجرای آموزشی ، مدل سازی معادلات ساختاری