رابطه هوش معنوی و تحمل پریشانی با تعارض زناشویی در زنان

تعارض زناشویی یکی از مهم ترین مسائل در حوزه روابط خانوادگی است که می تواند بر سلامت روانی، عاطفی و اجتماعی زوجین تاثیر قابل توجهی داشته باشد. پژوهش های مختلف نشان می دهد که عوامل فردی و روانشناختی متعددی در شکل گیری و شدت تعارضات زناشویی نقش دارند. در این میان، هوش معنوی و تحمل پریشانی به عنوان دو متغیر مهم در حوزه روانشناسی مثبت نگر مورد توجه قرار گرفته اند. هوش معنوی به توانایی فرد در درک معنا، هدف و ارزش های عمیق زندگی اشاره دارد و می تواند در مدیریت هیجانات و حل تعارضات بین فردی موثر باشد. از سوی دیگر، تحمل پریشانی به توانایی فرد در تحمل شرایط دشوار و مدیریت هیجانات منفی بدون واکنش های تکانشی اشاره دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه هوش معنوی و تحمل پریشانی با تعارض زناشویی در زنان است. این پژوهش از نوع همبستگی بوده و تلاش می کند نقش این دو متغیر روانشناختی را در کاهش یا افزایش تعارضات زناشویی مورد بررسی قرار دهد. نتایج پژوهش های پیشین نشان داده اند که سطوح بالاتر هوش معنوی می تواند به بهبود روابط بین فردی و افزایش سازگاری زناشویی منجر شود و در مقابل، پایین بودن تحمل پریشانی ممکن است باعث افزایش واکنش های هیجانی و تشدید تعارضات در روابط زناشویی گردد. بنابراین بررسی همزمان این دو متغیر می تواند در شناخت بهتر عوامل موثر بر تعارضات زناشویی و طراحی مداخلات روانشناختی مناسب برای کاهش مشکلات زوجین نقش مهمی ایفا کند. یافته های این پژوهش می تواند برای مشاوران خانواده، روانشناسان و برنامه ریزان حوزه سلامت خانواده کاربردهای عملی داشته باشد.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، تحمل پریشانی ، تعارض زناشویی ، زنان ، روابط زناشویی