چگونگی برخورد با کودکان پرخاشگر در دوره ابتدایی

این پژوهش به بررسی عوامل موثر بر بروز رفتارهای پرخاشگر در دانش آموزان دوره ابتدایی و ارزیابی کارایی یک برنامه ترکیبی مداخله ای می پردازد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های اول تا ششم در مدارس عمومی و خصوصی بود که به صورت طبقه بندی تصادفی ۳۲۵ نفر انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه «مقیاس رفتارهای پرخاشگر» و مشاهدات ساختاریافته کلاس استفاده شد و داده های کیفی نیز از طریق مصاحبه های نیمه ساختار یافته با معلمان جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل کمی با نرم افزار SPSS و آزمون های توصیفی، t مستقل، آنالیز واریانس دو طرفه و رگرسیون خطی انجام شد؛ در حالی که بخش کیفی با روش تحلیل محتوای موضوعی و کدگذاری تماتیک بررسی شد. نتایج نشان داد که مهارت های تنظیم هیجان، کیفیت ارتباط معلم دانش آموز و مشارکت والدین از مهم ترین پیش بینان کاهش رفتارهای پرخاشگر هستند و برنامه مداخله ای ترکیبی مبتنی بر تقویت مثبت و آموزش مهارت های عاطفی توانست به طور معناداری شدت پرخاشگری را کاهش دهد. این یافته ها نشان دهنده ضرورت تدوین چارچوب های جامع مدیریتی در مدارس ابتدایی برای پیشگیری از پرخاشگری و ارتقاء فضای آموزشی است.

کلیدواژه ها:

رفتار پرخاشگر ، دوره ابتدایی ، مهارت های تنظیم هیجان ، ارتباط معلم دانش آموز ، مشارکت والدین