جایگاه معلمان خلاق در تحول مدرسه

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه محوری معلمان خلاق در تحول سازمانی مدارس و تحلیل روابط علی میان صلاحیت های آنان و ابعاد تحول در نظام آموزشی انجام شد. این مطالعه به دنبال پر کردن شکاف میان نیاز به نوآوری در مدارس و کم توجهی ساختاری به نقش معلم به عنوان عامل اصلی تغییر بود. روش شناسی: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی با رویکرد مختلط تبیینی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران، متخصصان و معلمان سطوح مختلف آموزشی در سراسر کشور بود که داده های مورد نیاز از طریق پرسش نامه های محقق ساخته جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش استنباطی با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) انجام پذیرفت تا ضرایب مسیر و برازش مدل مفهومی بررسی شود. یافته ها: نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که بین صلاحیت های معلمان خلاق و تحول سازمانی مدرسه، یک رابطه مستقیم، قوی و معنادار آماری وجود دارد. مهم ترین مولفه خلاقیت معلمی که بیشترین تاثیر را بر تحول داشت، «ریسک پذیری آموزشی و شکستن الگوهای سنتی» شناسایی شد. با این حال، یافته ها همچنین نشان دادند که موانع ساختاری و بوروکراتیک و همچنین فقدان زمان منعطف برای همکاری، سد اصلی در برابر ایفای کامل این نقش تحول آفرین است. نتیجه گیری: معلم خلاق در نظام آموزش و پرورش، یک رهبر تغییر سیستمی محسوب می شود، اما پتانسیل تحول آفرینی وی به دلیل ناهماهنگی های ساختاری و عدم تفویض اختیار، به طور کامل محقق نمی شود. برای نهادینه سازی تحول، مدیران باید از نقش ناظر فرآیند به حامی ریسک پذیری آموزشی در معلمان تبدیل شده و موانع بوروکراتیک را رفع نمایند.

کلیدواژه ها:

معلم خلاق ، تحول سازمانی مدرسه ، ریسک پذیری آموزشی ، مدل سازی معادلات ساختاری ، رهبری تغییر