تحلیل نقش سرمایه اجتماعی دیجیتال در ارتقای کیفیت تعاملات حرفه ای در مدارس

تحول دیجیتال در آموزش نه تنها شیوه های یاددهی–یادگیری را متحول ساخته، بلکه الگوهای تعامل حرفه ای میان معلمان، مدیران و سایر ذی نفعان مدرسه را نیز دگرگون کرده است. در این میان، مفهوم «سرمایه اجتماعی دیجیتال» به عنوان ظرفیتی نوظهور مطرح شده که به کیفیت شبکه های ارتباطی، اعتماد متقابل و همکاری حرفه ای در بسترهای فناورانه اشاره دارد. با وجود گسترش ابزارهای ارتباطی آنلاین، در بسیاری از مدارس تعاملات دیجیتال به تبادل اطلاعات محدود مانده و به شکل گیری همکاری عمیق و یادگیری جمعی منجر نشده است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش سرمایه اجتماعی دیجیتال در ارتقای کیفیت تعاملات حرفه ای در مدارس انجام شد. روش پژوهش از نوع همبستگی با رویکرد مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران مدارس بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سرمایه اجتماعی دیجیتال و مقیاس سنجش تعاملات حرفه ای بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. یافته ها نشان داد که سرمایه اجتماعی دیجیتال رابطه مثبت و معناداری با کیفیت تعاملات حرفه ای دارد. ابعاد اعتماد دیجیتال، هنجارهای همکاری آنلاین و تراکم شبکه های ارتباطی بیشترین سهم را در پیش بینی یادگیری حرفه ای جمعی و تبادل تجربه های آموزشی ایفا کردند. همچنین نتایج نشان داد مدارسی که فرهنگ سازمانی حمایتگر و رهبری فناورانه فعال دارند، سطح بالاتری از سرمایه اجتماعی دیجیتال را تجربه می کنند. در مجموع، پژوهش حاضر تاکید می کند که توسعه سرمایه اجتماعی دیجیتال می تواند به عنوان راهبردی موثر در تقویت همکاری حرفه ای، افزایش یادگیری سازمانی و ارتقای کیفیت آموزش مورد توجه قرار گیرد. طراحی سیاست های ارتباطی هدفمند و تقویت اعتماد در بسترهای دیجیتال، زمینه ساز تعاملات حرفه ای سازنده در مدارس خواهد بود.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی دیجیتال ، تعاملات حرفه ای ، همکاری آنلاین ، اعتماد دیجیتال ، شبکه های ارتباطی ، یادگیری سازمانی ، رهبری فناورانه