تاثیر محیط های آموزشی انعطاف پذیر بر یادگیری دانش آموزان ابتدایی

محیط آموزشی یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار در فرآیند یادگیری دانش آموزان به شمار می رود. در سال های اخیر توجه به طراحی فضاهای آموزشی انعطاف پذیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین در بهبود کیفیت آموزش مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط های آموزشی انعطاف پذیر بر یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بوده و داده های مورد نیاز از طریق روش های کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی بوده و برای جمع آوری داده ها از ابزار پرسشنامه استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که محیط های آموزشی انعطاف پذیر می توانند موجب افزایش مشارکت دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش انگیزه یادگیری و بهبود تمرکز آنان در فرآیند یادگیری شوند. همچنین یافته ها نشان داد که طراحی مناسب فضاهای آموزشی و امکان تغییر چیدمان کلاس درس می تواند زمینه استفاده از روش های تدریس فعال و یادگیری مشارکتی را فراهم کند. در مجموع می توان گفت که توجه به طراحی محیط های آموزشی انعطاف پذیر می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی داشته باشد و به بهبود فرآیند آموزش و یادگیری در مدارس کمک کند.

کلیدواژه ها:

محیط های آموزشی انعطاف پذیر ، یادگیری دانش آموزان ، فضای یادگیری ، طراحی محیط آموزشی ، دانش آموزان دوره ابتدایی