تاثیر بازی بر استرس و اضطراب در کودکان ابتدایی

دوران ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل رشد کودک است که در آن علاوه بر تحولات جسمانی، تغییرات شناختی، هیجانی و اجتماعی نیز رخ می دهد. کودکان این دوره در معرض فشارهای محیطی، تحصیلی و اجتماعی قرار دارند که می تواند منجر به بروز استرس و اضطراب شود. استرس و اضطراب در صورت عدم مدیریت مناسب، تاثیر منفی بر سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی کودکان بر جای می گذارد. پژوهش های داخلی نشان می دهد استفاده از بازی به عنوان فعالیتی طبیعی و متناسب با ویژگی های رشدی کودک، می تواند نقش موثری در کاهش تنش های روانی و افزایش آرامش و امنیت هیجانی داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی بر کاهش استرس و اضطراب در کودکان دوره ابتدایی بود. روش پژوهش به صورت مرور منابع و مبانی نظری پژوهش های داخلی انجام شد. یافته ها نشان داد که بازی های حرکتی، تخیلی، نمایشی و آموزشی هر یک به شیوه ای متفاوت به کاهش استرس و اضطراب کودکان کمک می کنند. بازی های حرکتی با تخلیه انرژی و افزایش نشاط، بازی های تخیلی با فراهم کردن امکان بیان نمادین هیجان ها، و بازی های آموزشی با کاهش فشارهای تحصیلی و افزایش انگیزه یادگیری، اثرات مثبت قابل توجهی بر سلامت روان کودکان دارند. همچنین، مشارکت والدین و معلمان در بازی و فراهم کردن محیط های حمایتی، اثرات این فعالیت ها را تقویت می کند. هماهنگی بین خانواده و مدرسه در اجرای بازی های هدفمند موجب افزایش احساس امنیت، اعتماد به نفس و مهارت های مقابله ای کودک می شود. نتایج این پژوهش بر اهمیت استفاده آگاهانه از بازی به عنوان ابزاری کارآمد برای ارتقای سلامت روان کودکان تاکید دارد و پیشنهاد می شود والدین و معلمان فرصت های بیشتری برای بازی فراهم کنند و از بازی های متنوع و هدفمند در محیط خانه و مدرسه بهره بگیرند.

کلیدواژه ها:

بازی ، استرس ، اضطراب ، کودکان ابتدایی ، سلامت روان