تاثیر آموزش و پرورش و دانشگاه در تولید علم بومی و دستیابی به توسعه

تولید علم بومی به عنوان یکی از عوامل کلیدی دستیابی به توسعه پایدار، نیازمند نظام آموزشی و دانشگاهی توانمند و نوآور است. این مقاله با رویکرد توصیفی-تحلیلی، نقش آموزش وپرورش و دانشگاه ها را در پرورش سرمایه انسانی و تقویت پژوهش های بومی بررسی کرده است. یافته ها نشان می دهد که وجود موانع ساختاری، روش های آموزشی سنتی، و ضعف ارتباط دانشگاه با صنعت، تولید علم بومی را تحت تاثیر قرار داده اند. همچنین، تغییر نگرش های آموزشی به سمت تفکر انتقادی و خلاقیت و تقویت همکاری بین نهادهای آموزشی و بخش های صنعتی از راهکارهای موثر در این زمینه است. این پژوهش تاکید می کند که اصلاحات ساختاری و حمایت های مالی هدفمند، زمینه ساز ارتقاء تولید علم بومی و توسعه کشور خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تولید علم بومی ، توسعه پایدار ، نوآوری ، تفکر انتقادی ، همکاری دانشگاه-صنعت